qashataghci

Բարև հայեր

 Վերջապես ես որոշեցի բլոգ ստեղծել: Գրելու եմ ամեն ինչի մասին, բայց բնակեցումն է լինելու հիմնական թեման: Դեռևս լրիվ ծանոթ չեմ կենդանի մատյանի հնարավորություններին: Հուսով եմ` ընթացքում կսովորեմ: 

Ես քաշաթաղցի եմ:

Այնպես է ստացվել, որ հայերը տարաբաժանվում են ապարանցիների, քյավառցիների, երևանցիների, ղարաբաղցիների և այլն, հայերը նաև պարսկահայ են, ամերիկահայ, պոլսահայ, թիֆլիսահայ և այլն: Այս խուճուճ իրավիճակում ես գերադասում եմ լինել քաշաթաղցի, քարվաճառցի, աղդամցի, կովսականցի: Եվ քանի որ բնակվում եմ Քաշաթաղի Բերձոր քաղաքում, ուրեմն այս պահին քաշաթաղցի եմ:

Նախորդ գրառման մեջ ներկայացրել եմ Կորյունին, իսկ հիմա ծանոթացեք Ջանիկ Սարգսյանին Շալուա գյուղից:


Երկու տարի առաջ Ջանիկի տնտեսությունում <Մենք> ԳՓՄ-ն ներդրում էր արել անասունների, իսկ մեկ տարի առաջ էլ մեղուների տեսքով: Անասունների գլխաքանակը նվազել էր 5-ից 4-ի, իսկ մեղուների 2 փոքր պարսերը դարձել են 4 լիարժեք ընտանիք: Ինչպես այս կարճատև փորձն է վկայում, կով պահելը Ջանիկի մոտ այնքան էլ լավ չի ստացվում, իսկ մեղվաբուծության մեջ նա կարող է լուրջ խորանալ: Այս տարի փորձելու ենք մեղուների քանակը ավելացնել առնվազն կրկնակի, անելով Պարզ էստաֆետ սխեմայով ներդրում մեղվաբուծական պարագաների տեսքով: 




Փեթակները տեղափոխեցինք երկու մեքենայով


Գույնը կարող է դուր չգալ, բայց մեղուները չեն բողոքում:


Ջանիկը իր մեծ տղաների հետ


Փոքր տղան մեր կողքին մուշ-մուշ քնած էր:


Վերջում թուղթ էլ գրեցինք:

Տիգրան Կյուրեղյան
08.05.2012

    Քարի մեղր ծրագրի մասին արդեն գրել եմ այստեղ: Բացի Քարի մեղր ծրագրից <Պարզ Էստաֆետ> սխեմայով նույնպես <Մենք> ԳՓՄ-ն ներդրումներ էր անում մեղվաբուծության մեջ: Քաշաթաղի շրջանում շատերն են ուզում զբաղվել մեղվաբուծությամբ, բայց անհրաժեշտ գույք. մեղվաընտանիքներ ու փորձ չունեն: Անցած տարիների պրակտիկայից ելնելով, կարող եմ ասել, որ սկսնակների համար մինչև 5 մեղվաընտանիքների չափ ներդրումը բավարարում է 2-3 տարիների ընթացքում  փորձառու մեղվաբույծի ղեկավարությամբ մեղվաբուծության մեջ <թաթախվելու> համար: Այդ ժամանակ պարզ են դառնում թեկնածուի կարողությունները և ինքն էլ լրիվ կողմնորոշվում է իր ցանկությունների մեջ: Դրա համար այս տարի արդեն սկսեցինք ներդրումներ անել մեղվաբուծության մեջ մինչև 300 հազար դրամի չափով: Պարզ Էստաֆետ սխեմայով` անտոկոս փոխառությամբ, տրամադրում ենք մեղվաընտանիքներ և մեղվաբուծության համար անհրաժեշտ պարագաներ 5 տարվա ընթացքում վերադարձնելու պայմանով:
    Ներկայացնում եմ Կորյուն Ալոյանին Վաղազին գյուղից.

    Կորյունը մեկ տարի է առաջ է եկել Արտաշատից:

Ընտանեկան լուսանկար

  Երեք մեղվաընտանիքները փոխանցել է Զորիկը Արտաշավի գյուղից: Կորյունը դրանք պետք է փոխադրի նոր փեթակների մեջ ու սրանք վերադարձնի Զորիկին:

Մեղվաբուծության մեջ ամենակարևորը գիտելիքներն են, որոնք մեր դեպքում հիմնականում փոխանցվում են ավելի փորձառու մեղվաբուծներից սկսնակներին: Կորյունի դեպքում այդ ֆունկցիան իր վրա է վերցրել Արմենը, ով բավականաչափ փորձառու մեղվաբույծ է ու սիրով կատարում է այդ պարտականությունը:

Տիգրան Կյուրեղյան
07.05.2012թ. 

Հայերն իրար ծանոթանալուց միշտ հետաքրքրվում են, թե որտեղացի են` ապարանցի, լոռեցի, ղարաբաղցի, կամ պարսկահայ, սիրիահայ, ֆրանսահայ, մինչև անգամ մանրամասներով` յոնջլախցի, երրորդմասցի, չորորդգյուղցի, օշականցի, քեսաբցի, կամ փերիացի: Գիտնականները կասեն, որ այսպես ստացվել է պատմականորեն` ռեգիոնալիզմը արդյունք է պետականության երկարատև բացակայության, որ դա կանցնի ժամանակի ընթացքում` պետականության ամրապնդման ու համահայկական ինքնագիտակցության վերելքի արդյունքում, որ ռեգիոնալ հանրույթները ազգային օրգանիզմի բաղկացուցիչ ու անհրաժեշտ տարրեր են, որ դրանք հարստացնում են մեր մշակույթը` հատկապես հարուստ նյութ են տալիս անեկդոտների համար, որ պետք չէ ցավագին ընդունել ու նույնիսկ հանկարծ պայքարել դրա դեմ, ակամայից ամրապնդելով այդ երևույթը: Բայց կա մի տարածք, որտեղի ռեգիոնալիզմը նույնիսկ գիտնականների կողմից, այլ կերպ քան դրական երևույթ չի կարող բնորոշվել:     

Քաշաթաղը հետաքրքիր միավորող հատկություն ունի, այստեղ մարտունեցիները, քյավառցիները, ապարանցիները, սիրիահայերը, ինչպես նաև յոնջլախցիները, երրորդմասցիները, մասիվցիները հավաքվել են, միավորվել են,  հայացնելու մի տարածք, որն ավելի քան երեք դար առաջ էր հայաթափվել: Դրա հետ մեկտեղ ձևավորվել և ձևավորվում է նոր հանրույթ` քաշաթաղցի, որը միավորող է, այլ ոչ տարանջատող, ինտեգրող է և ինտեգրվող, վերռեգիոնալ է և նորռեգիոնալ: Քաշաթաղում մենք ունենք ընդհանուր ազգային նպատակի շուրջ գիտակցված կամ ակամայից միավորված մի հանրույթ, որը պարտադրված է ունենալու ռեգիոնալ ինքնագիտակցությունից վեր գտնվող, միայն ազգային ինքնագիտակցություն, քանի որ այլ կերպ ուղղակի հնարավոր չէ ապրել հայերի այս խառնարանում, որտեղ անընդհատ ինչ որ բան փոխվում է, որտեղ ամեն ինչ շարժվում է ու զարգանում, որտեղ բոլոր անհատները աշխույժ պայքարում են հասարակության մեջ իրենց տեղն ու դերը ամրապնդելու, ինքնահաստատվելու համար, որտեղ ճանաչվում ու յուրացվում է ամեն մանրամասներով Հայրենիքը, որտեղ գիտակցվում է նրա ընդլայնման անհրաժեշտությունը և իրականացվում է այն: Միայն համազգային նպատակն է, որ այստեղ կարող է լինել միակ չափանիշը, առանցքը, որով որոշվում է լավն ու վատը, օգտակարն ու վնասակարը, դրականն ու բացասականը: Այնպես որ հպարտությամբ ասենք.

Մենք քաշաթաղցի ենք

Սիրով ներկայացնում եմ blogspot հարթակում քաշաթաղցիներից մեկի կողմից բացված նոր http://merhayreniq.blogspot.com/ բլոգը: Առաջին գրառումը կոչվում է հենց <Քաշաթաղցի>.

Իմ հարցազրույցն է Արթուր Դոխոլյանին, տպվել է <Ավանգարդ> թերթում սեպտեմբերի 16-ին: